Εδώ Πολυτεχνείο!
Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας και σηματοδοτεί τον αγώνα για ελευθερία και δικαιοσύνη κατά της στρατιωτικής δικτατορίας που κυβερνούσε την Ελλάδα από το 1967.
Η Έναρξη της Εξέγερσης: Στις 14 Νοεμβρίου 1973, φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στην Αθήνα ξεκίνησαν μια κατάληψη διαμαρτυρόμενοι για την αυταρχική φύση του καθεστώτος της χούντας. Η κινητοποίησή τους βρήκε άμεση ανταπόκριση από χιλιάδες πολιτών, που τους στήριξαν με την παρουσία τους και την παροχή υλικών αγαθών. Τα αιτήματα των φοιτητών αφορούσαν την κατάργηση της χούντας, την αποκατάσταση της δημοκρατίας, και την ελευθερία έκφρασης.
Η Εξέλιξη των Γεγονότων: Η κατάληψη γρήγορα εξελίχθηκε σε μαζική διαδήλωση που πυροδότησε ένα ευρύτερο κίνημα αντίστασης κατά του καθεστώτος. Το Πολυτεχνείο μετετράπη σε κέντρο αγώνα, με ραδιοφωνικούς σταθμούς που εξέπεμπαν μηνύματα ελευθερίας και αντίστασης. Ο ενθουσιασμός και η ελπίδα για αλλαγή κυριάρχησαν στον χώρο, ενώ η αλληλεγγύη και η αποφασιστικότητα των διαδηλωτών ήταν παραδειγματικές.
Η Καταστολή: Στις 17 Νοεμβρίου, η χούντα αποφάσισε να καταστείλει βίαια την εξέγερση. Στρατιωτικά άρματα μάχης και δυνάμεις ασφαλείας περιέβαλαν το Πολυτεχνείο. Το πιο εμβληματικό στιγμιότυπο της καταστολής είναι η βίαιη είσοδος ενός άρματος μάχης στην πύλη του Πολυτεχνείου, γεγονός που σήμανε το τέλος της κατάληψης και την έναρξη μιας βίαιης καταστολής με νεκρούς και τραυματίες.
Η Επίπτωση και η Κληρονομιά: Παρά την αιματηρή καταστολή, η Εξέγερση του Πολυτεχνείου κατάφερε να προκαλέσει μια σημαντική ρωγμή στη χούντα. Λίγους μήνες αργότερα, το καθεστώς κατέρρευσε, ανοίγοντας τον δρόμο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα με τις πρώτες ελεύθερες εκλογές τον Ιούλιο του 1974.
Κάθε χρόνο, η μνήμη της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου τιμάται με πορείες και εκδηλώσεις, ιδιαίτερα στις 17 Νοεμβρίου. Είναι μια ημέρα που υπενθυμίζει την αξία της δημοκρατίας και της ελευθερίας, καθώς και τη δύναμη του λαού να αντιστέκεται στην καταπίεση.
Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό γεγονός, αλλά ένα ζωντανό σύμβολο αντίστασης και δικαιοσύνης. Ενσαρκώνει την αποφασιστικότητα και το θάρρος των νέων και όλων των πολιτών που πιστεύουν στην δημοκρατία και στην ελευθερία. Η κληρονομιά της εξακολουθεί να εμπνέει και να καθοδηγεί αγώνες για δικαιώματα και ελευθερίες σε όλο τον κόσμο.
«16 και 17 Νοεμβρίου 1973»- Γιάννης Ρίτσος
Αθήνα 16 Νοεμβρίου 1973
Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, – πώς μεγαλώνει το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου;
17 Νοεμβρίου
Βαρειά σιωπή, διάτρητη απ’ τους πυροβολισμούς,
πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-
ποιος θα πει: περιμένω απ’ το μέσα μαύρο;
Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια
μ’ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο
κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,
και το μοναχικό σκυλί στ’ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω
απ’ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη
στις λεωφόρους.
Πάνω απ’ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς
πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;
Την Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2024, και ώρα 10 π.μ. οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ τάξης του σχολείου μας θα παρουσιάσουν ένα αφιέρωμα για την Εξέγερση του Πολυτεχνείου πριν από 51 χρόνια.
